Vandaag wordt er gestaakt in zowel onderwijs als de kinderopvang. Het stakingsrecht, inderdaad: maar ik wil ook de stem laten horen van de stille meerderheid die vandaag vooral de gevolgen draagt.
Voor de kinderen is dit opnieuw een dag van gemiste kansen. Of het nu gaat om een les die niet doorgaat of een opvang die de deuren moet sluiten: zij zijn de eersten die de impact voelen. In een tijd waarin de kwaliteit van onderwijs én zorg al onder druk staat, telt elk (les)uur – telt elk moment dat zij structuur, begeleiding en aandacht krijgen. Elke gemiste dag is er één te veel.
Intussen begint de opeenstapeling van stakingsdagen zwaar te wegen. De teller staat echt in het rood. De continuïteit waar kinderen en jongeren recht op hebben, komt steeds meer in het gedrang. We moeten opletten dat we geen situatie creëren waarin net zij — voor wie we dit allemaal doen — het gelag betalen, andermaal.
En dan zijn er de ouders. Lesuitval en gesloten opvang betekenen last-minute puzzelen, beroep doen op goodwill van werkgevers of simpelweg niet weten hoe je het moet oplossen. Niet iedereen hééft de flexibiliteit of het netwerk om “even” iets te regelen. Voor veel ouders is dit geen ongemak meer, maar pure stress.
Mijn dank gaat daarom uit naar alle leerkrachten, begeleiders en medewerkers die vandaag wél paraat staan. Dankzij hen kunnen zoveel mogelijk kinderen toch rekenen op les, opvang of begeleiding. Dat verdient erkenning en dank!
Nabilla.
Nabilla Ait Daoud 