Stop het gijzelen van onze publieke dienstverlening

Het gemeenschappelijk vakbondsfront roept opnieuw op tot een algemene staking. Ditmaal gaat het om een nationale betoging over de pensioenen.

De vakbond is ooit ontstaan vanuit een sociale beweging om de werknemers in een bedrijf of een bepaalde bedrijfssector te vertegenwoordigen. De aanhoudende stakingen, die los staan van de vertegenwoordiging van werknemers ten opzichte van hun bedrijf of sector maar louter politiek getint zijn, gaan echter compleet voorbij aan de bestaansreden van de vakbonden én ondermijnen de kwaliteit van de openbare dienstverlening.

Oproepen tot het neerleggen van het werk moet de laatste optie zijn voor een vakbond en al zeker voor een overheidsvakbond. Dat het signaal tot politieke actie keer op keer vanuit de vakbonden komt, is in strijd met hun oorsprong als sociale organisatie. Het plat leggen van het land, van onze economie en van de openbare dienstverlening noem ik niet sociaal, integendeel.

Het grote probleem is dat vakbonden zich al lang niet meer concentreren op hun kerntaak. Ze zijn verworden tot lobbymachines voor de belangen van hun eigen instelling en zijn vaak vergeten waar ze vandaan kwamen.

Hun nieuw verworven macht misbruiken ze al te vaak om als een staat-in-de-staat de burgers te gijzelen en een democratisch verkozen regering te bekampen. Niet omdat die de belangen van werknemers schaadt, maar omdat ze politieke keuzes neemt die de vakbonden niet aanstaan. Ook als die keuzes leiden naar meer werk, beter loon, betaalbare pensioenen en een duurzame sociale zekerheid, leggen de vakbonden het land – inclusief de overheidsdiensten – plat omdat ze het niet eens zijn met de politieke keuzes van de democratisch verkozen regering.

Ook vandaag weer kunnen verschillende ouders hun kinderen niet naar hun veilige en vertrouwde kinderopvang brengen. Voor 1390 Antwerpse kinderen moet er opnieuw een alternatieve oplossing gezocht worden. Zij kunnen opnieuw geen beroep doen op de stedelijke dienstverlening – op aanzet van de vakbond.

Het wordt tijd dat iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt en beseft dat sociaal beleid begint bij het respecteren van onze burgers en hun noden, hun vragen, hun dienstverlening. Het te pas en te onpas oproepen tot een politieke staking maakt onze samenleving niet warmer of socialer.

Wat houdt de vakbondsleiders eigenlijk tegen om dergelijke acties op te zetten op een dag waarbij ze onze inwoners, die rekenen op de (stedelijke) dienstverlening, niet in de problemen brengen, zoals bijvoorbeeld in het weekend? Of is het gijzelen van gewone mensen die werken, solliciteren of een opleiding volgen juist het doel van die acties? Niet het deelnemen aan de publieke discussie is het doel, wel het uitoefenen van platte macht.

Als schepen verantwoordelijk voor kinderopvang, één van de mooiste, warmste en sociale bevoegdheden die er zijn, wil ik niet langer zwijgen. Ik vraag met aandrang dat het gijzelen van onze ouders stopt! Dat onze publieke dienstverlening, waar zoveel trouwe werknemers dag na dag het beste van zichzelf geven, niet langer wordt ondergraven en gesaboteerd, dat onze stedelijke kinderopvang terug haar imago van betrouwbaar en degelijk mag herwinnen.