Uitsluiten kan nooit de weg naar insluiten zijn

In Antwerpen zetten we maximaal in op het vrijwillig jeugdwerk. Want jeugdwerk is voor mij van onschatbaar belang voor onze samenleving.

Het vrijwillig jeugdwerk draait niet louter om spelletjes spelen. Neen, het gaat om het delen van universele waarden en normen. Al spelend ‘leert’ onze jeugd er ook echt iets bij. Waarden, normen en competenties zoals samenhorigheid, verantwoordelijkheid, leiderschap…

Het actief zijn in jeugdverenigingen is een zinvolle en toekomstgerichte aanvulling in de opvoeding van onze kinderen en jongeren tot verantwoordelijke burgers. Daarnaast zorgt het voor het versterken van de buurt en het sociale weefsel en vergroot het de ontmoetingskansen tussen ouders.

Uiteraard is het in dit kader enorm belangrijk om een divers publiek aan te trekken. Om alle wijkbewoners te ontmoeten op zondagnamiddag. Maar ondanks verschillende pogingen is het helaas een feit dat Vlamingen met allochtone roots ondervertegenwoordigd zijn in deze belangrijke pijler van onze maatschappij.

Al onze jongeren hebben nood aan wat de jeugdbeweging aanreikt. Daar ben ik het volmondig mee eens. Maar dit bereiken via een aparte ‘club’? Via een exclusieve scoutsgroep voor mensen met allochtone roots? Daar geloof ik niet in.

Bovendien lijkt deze ‘exclusieve club’ ook haaks te staan op het nieuwe jaarthema van Scouts & Gidsen Vlaanderen: “Dit jaar draait om wie je bent, niet om wat je bent. Iedereen hoort erbij.”

Nogmaals, ik ben absoluut voorstander van meer diversiteit binnen onze jeugdverenigingen. Maar in mijn ogen gaat het om het samen delen van universele waarden en normen – niet om het benadrukken van onze verschillen. Om het omarmen en insluiten van iedereen, niet om het verdelen van jongeren op basis van afkomst. Want in een dergelijke ‘exclusieve club’ hoort helaas niet iedereen erbij…

Vreemd ook dat ik nog geen afkeurend vingertje vanuit Unia ben tegengekomen.