Start 16 Days Of Activism

Vandaag mocht ik in het Felix Pakhuis mee de aftrap geven voor 16 Days Of Activism Against Gender-based Violence, een initiatief dat de Verenigde Naties in 1991 lanceerde. Een initiatief dat nu misschien meer dan ooit belangrijk is.

Het is vandaag bovendien ook de Internationale Dag Tegen Geweld, een mooi gekozen startpunt voor deze campagne. Tot en met zondag 10 december willen we de aandacht vestigen op het wereldwijde geweld tegen vrouwen.

Geweld tegen vrouwen. Dat kan zowel fysiek als mentaal zijn. Vreselijke zaken zoals verkrachtingen en genitale verminkingen, maar ook vrouwenhandel en kinderhuwelijken. 1 op 3 vrouwen is slachtoffer van geweld, misbruik, verkrachting of mishandeling. Een verschrikkelijk cijfer. En vaak gebeuren deze aanvallen door mensen die zij kennen. Mensen die zij vertrouwen.

Wereldwijd zijn voor vrouwen tussen de 14 en 44 jaar geweld en verkrachting een groter risico dan kanker, auto-ongelukken, oorlog en malaria. Al deze barbaarse taferelen zijn een schending van de mensenrechten, vormen van discriminatie tegen vrouwen en gewoonweg zaken die niet meer mogen gebeuren.

Gedurende 16 dagen worden in kleine en grote steden tal van officiële gebouwen, plaatsen en monumenten in het oranje verlicht, de kleur tegen geweld. In Antwerpen zijn dat het Sportpaleis, het Vlinderpaleis, het Onyx-gebouw en De Singel.

Onze doelstelling mag hierbij niet zijn om de gevolgen van geweld tegen vrouwen te behandelen. Zelfs niet om de vinger te wijzen en te zeggen wat er allemaal gebeurt. Nee, onze doelstelling moet zijn om dit geweld te vermijden.

Tijdens deze eerste dag van 16 Days Of Activism namen vier fantastische vrouwen het woord om hun ervaringen en ideeën te delen. Stuk voor stuk hebben ze bewonderenswaardig werk verricht om geweld tegen of misbruik van vrouwen tegen te gaan.

Pascale Franck werkt als directrice van het Family Justice Center Antwerpen samen met haar team aan een geïntegreerde aanpak van geweld binnen families. Slachtoffers melden zich bij het centrum en vinden daar alle diensten onder één dak: politie, justitie, gezondheidszorg, jongerenhulpverlening, advocatuur, artsen, enz.

Darya Safai is een vrouwenrechtenactviste die onder andere strijd voor het recht van Iraanse vrouwen om sportwedstrijden bij te wonen. Haar actiegroep ‘Let Iranian Women Enter Their Stadiums’ trekt met dit verhaal de wereld rond. Daarnaast kan je regelmatig teksten van haar hand lezen waarin ze onder meer wijst op de gevaren voor vrouwen binnen de Islam.

Patsy Sörensen heeft in ruim 70 landen autoriteiten en organisaties bijgestaan bij het oprichten van opvanghuizen voor slachtoffers van mensenhandel. Ook heeft zij geholpen bij het ontwikkelen van nationale wetgevingen ter berstrijding van mensenhandel. Hier in Antwerpen was zij 30 jaar de drijvende kracht achter Payoke, een centrum voor vrouwen in de prostitutie en slachtoffers van mensenhandel, gelegen in het Schipperskwartier. En sinds begin deze maand is zij op welverdiend pensioen.

Professor Marleen Temmerman ten slotte is gynaecologe en iemand die zich wereldwijd inzet voor de gezondheid en de rechten van vrouwen en kinderen. In 1994 richtte ze het International Centre for Reproductive Health op, een centrum dat strijdt voor seksuele en reproductieve gezondheid als basisrecht voor iedereen. Professor Temmerman was lang actief binnen de Wereldgezondheidsorganisatie en vecht nu voor de gezondheid van vrouwen in Oost-Afrika.

Bedankt aan deze dames om hier aanwezig te zijn. Ook wil ik graag Zonta en Soroptimisten bedanken om mij uit te nodigen en om jullie te mogen verwelkomen. Jullie werk is tegelijk geweldig en bewonderenswaardig. Jullie inzet inspirerend.

Als vrouw én als mens bedank ik jullie.